cıbıl

cıbıl

sf. hlk. 1. Çıplak. 2. Yoksul, parasız, geçim darlığı çeken.


cıbıl Fr. Egrotant, te
cıbıl

Erkeğin cinsiyet organı.


cıbıl

Sırsıklam, sulu.


cıbıl

1.bk. cılbak (I). 2. Üzerinde semeri veya eğeri olmayan eşek veya at. 3. bk. cıbır (II)-1.


cıbıl

Bezir yağı kandili.


cıbıl

Parası olmadığı halde caka satan: Bırak şu cıbılı.


cıbıl

1.bk. cıbır (VII). 2. Suyu az ırmak ve gölcük.


cıbıl

Geçim darlığı çeken, yoksul, züğürt.


cıbıl

Tüyü dökülmüş.


cıbıl

Cılız, zayıf.


cıbıl

Suyun sığ yeri.


cıbıl

Çıplak.


cıbıl

1. bk. cıbır (III). 2. bk. çıbıl.


cıbıl

Parasız, yoksul.


cıbıl

Tembellik nedeniyle yoksul kalan


cıbıl

Çıplak, cır cıbıl


cıbıl

Çıplak; fakir; cebi delik kimse. || cıl / cır cıbıl


cıbıl için benzer kelimeler


cıbıl, 5 karakter ile yazılır. Ayrıca, c harfi ile başlar, l harfi ile biter. Tüm karakter dağılımı ise, 'c', 'ı', 'b', 'ı', 'l', şeklindedir.
cıbıl kelimesinin tersten yazılışı lıbıc diziliminde gösterilir.