harç

harç, -cı Ar. ¬arc

a. 1. Harcanan para, masraf. 2. Yükseköğrenim öğrencilerinin ödemek zorunda olduğu katkı payı. 3. Giysiler dikilirken kullanılan tamamlayıcı veya süsleyici şeyler. 4. Bahçıvanlıkta değişik nitelikteki toprak vb. maddelerin karıştırılmasıyla hazırlanmış toprak. 5. Bir yemeğin yapılmasında kullanılan ve tat veren maddelerin bütünü: Bu yemeğin harcı pek iyi değil. 6. ekon. Resmî işlerde devlet veznesine ödenen para: Tapu harcı. Mahkeme harcı. 7. mim. Yapıda tuğla veya taşların örgüsünü sağlamlaştırmak, duvarları sıvamak için kullanılan, toprak, saman, kum, kireç, çimento vb. şeyleri su ile kararak yapılan karışım: “Sıvanmış, boyanmış bir binanın tuğlaları arasındaki harcı göremeyiz.” -O. V. Kanık.


harç

Düğüne götürülen hediye.


harç

İpten örme bir çeşit düğme.


harç

Heybe.


harç

Çam kabuğu ve palamutun karışımı.


harç

Çöp, süprüntü (tahıl için).


harç İng. charge, fee

Kanunla belirlenen bazı kamu hizmetlerinden yararlanma karşılığında alınan vergi.


harç İng. blend

İstenilen özellikte yağ, boya vb elde etmek için, çeşitli sıvı ya da toz bileşenlerin karılmış olma durumu.


harç Fr. mortier

(kimya)


harç İng. Fee, charge

Resmî dairelerde görülen hizmet karşılığı olarak iş sahibinden alınan para.


harç için benzer kelimeler


harç, 4 karakter ile yazılır. Ayrıca, h harfi ile başlar, ç harfi ile biter. Tüm karakter dağılımı ise, 'h', 'a', 'r', 'ç', şeklindedir.
harç kelimesinin tersten yazılışı çrah diziliminde gösterilir.