bile

bile

bağ. 1. Da, de, dahi: “Dayak yemedim, azar bile işitmedim.” -A. Kutlu. 2. zf. esk. Birlikte: “Yarın olsun, hayrı bile gelsin.” -O. Kemal. 3. zf. Üstelik: “Türkü çağırmak şöyle dursun, konuşamıyorduk bile.” -A. Erhat.


bile

Bileği taşı.


bile

Birlikte: Eve bile mi gittiniz?


bile

Bile (bk. bilem)


bile

< ET birle: bile; birlikte, beraber. || bilem


bile

Birlikte, beraber


bile

Birlikte


bile, [biIo, biyle]

Özel bir bileyleme taşı. (İtburnu -Eskişehir) [bilo] : (Kuzköy *Akkuş -Ordu) [biyle] : (*Tavşanlı -Kütahya)


bile

1. Birlikte, beraber. 2. Dahi, de. 3. İle.


bile için benzer kelimeler


bile, 4 karakter ile yazılır. Ayrıca, b harfi ile başlar, e harfi ile biter. Tüm karakter dağılımı ise, 'b', 'i', 'l', 'e', şeklindedir.
bile kelimesinin tersten yazılışı elib diziliminde gösterilir.