ilişki

ilişki

a. 1. İki şey arasında karşılıklı ilgi, bağ, münasebet, temas: “Arkadaşlık ve dostluk şeklinde bile bir ilişki aramadığını kesinlikle anlatacaktı.” -H. E. Adıvar. 2. Bağlantı, temas: Kar yağınca köylerle ilişki kesildi.


ilişki

Et sucuğu.


ilişki

bk. birlik


ilişki İng. relation
ilişki

münâsebet, borç .~ si: borç münâsebeti.


ilişki İng. correlation

Değişkenler arasında aynı ya da ters yönde karşılıklı bir ilginin bulunması. Bu ilişki, neden-sonuç ilişkisi olabildiği gibi başka bir etkenin etkisi ile birlikte değişme ilişkisi de olabilir.


ilişki İng. relation

Olaylar ve nesneler arasında var olan karşılıklı bağlılık.


ilişki İng. relation

Birlikte oluşan ya da birlikte değişme gösteren olaylar arasında kavramsal olarak kurulan bağ.


ilişki Osm. cami

Eğretilemede, gerçekle eğretilenen arasındaki ilgi.


ilişki için benzer kelimeler


ilişki, 6 karakter ile yazılır. Ayrıca, i harfi ile başlar, i harfi ile biter. Tüm karakter dağılımı ise, 'i', 'l', 'i', 'ş', 'k', 'i', şeklindedir.
ilişki kelimesinin tersten yazılışı ikşili diziliminde gösterilir.